
อาณาเขต
สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ (Republic of the Union of Myanmar) หรือพม่า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรอินโดจีน ทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจีน ทิศใต้ติดกับไทยและทะเลอันดามัน ทิศตะวันออกติดกับไทยและลาว และทิศตะวันตกติดกับอินเดียและบังกลาเทศ มีพื้นที่ประมาณ 676,578 ตารางกิโลเมตร มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศอาเซียน

ที่มา : http://thai-aec.in.th/
ธงชาติ

ธงชาติพม่า แบ่งตามความยาวออกเป็น 3 ส่วน และมีความกว้างเท่า ๆ กัน โดยแต่ละส่วนมีสีที่แตกต่างกัน ไล่จากบนลงล่าง คือ สีเหลือง สีเขียว
และสีแดง ขณะที่กึ่งกลางธงมีรูปดาว 5 แฉก สีขาวขนาดใหญ่ สีและสัญลักษณ์ต่าง ๆ มีความหมาย ดังนี้
1. สีเขียว หมายถึง สันติภาพ ความสงบ และความอุดมสมบูรณ์ของพม่า
2. สีเหลือง หมายถึง ความสามัคคี
3. สีแดง หมายถึง ความกล้าหาญ ความเข้มแข็ง เด็ดขาด
4. ดาวสีขาว หมายถึง สหภาพอันมั่นคงเป็นเอกภาพ
ที่มาภาพ : th.wikipedia.org/wiki/ประเทศเมียนมาร์
เพลงชาติ
เนื้อเพลงชาติพม่า
ตะย้า มยะ ตา ลุ ลา ชิ้น แน เมอ ตเหว่
โด ปเหย่ โด มเหย่
มย้า หลู่ คา เต๊ยน์ เญ้ยน์ จ๊าน เส่ โบ
เซ็ย ตู่ หญี่ มยะ หว่าดะ พยู
สิ่น เด ปเหย่
โด ปเหย่ โด มเหย่
ปหยี่ เด่าน์ ซู อัมเหว่ อัมเย้
ติ ดัน เสะ
อะเด็ยถ่าน ปยู เบ๊ เท็ยน์
เต็ยน์ โซ เหล่
กาบ่า มาเจ่ มยาหม่า ปเหย่
โด โบ๊ บว๊า อัมเหว่ สิ โม ชิ
มยะ โน้ เบ่
ปหยี่ เด่าน์ ซูโก่ อะเตะ เป๊
โล โด กะ กแหว่ เมอเหล่
ด่า โด ปเหย่ ด่า โด มเหย่ โด ไป่น์
แด มเหย่
โด ปเหย่ โด มเหย่ เออโจ๊ โก่ หญี่
หญ่า สว่า โด ดะเหว่
ท้าน เส่าน์ บ่า โซ เหล่ โด ต่า หวุ่น
เบ่ อะโพ้ ต่าน มเหย่
ตราแผ่นดิน

ที่มาภาพ : th.wikipedia.org/wiki/ประเทศเมียนมาร์
เมืองหลวง
เนปิดอว์ (Nay Pyi Taw)
ดอกไม้ประจำชาติ

ที่มาภาพ : http://region4.prd.go.th/ewt_news.php?nid=13166&filename=flood
ระบบการปกครอง
มีรูปแบบการปกครองแบบสาธารณรัฐ โดยมีรัฐสภา ประกอบด้วย สภาประชาชน สภาชาติพันธุ์ และสภาท้องถิ่น สมาชิกรัฐสภามาจากการเลือกตั้งมีประธานาธิบดีเป็นประมุขและหัวหน้ารัฐบาล
ระบบเศรษฐกิจ สกุลเงิน อัตราแลกเปลี่ยน


ที่มาภาพ : เมียนมาร์โชว์วิสัยทัศน์ใหม่สู่โลกกว้างปลดแอกเศรษฐกิจใต้เผด็จการทหาร. (2554). ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์, (25 สิงหาคม 2554).
เศรษฐกิจและทรัพยากรที่สำคัญ เกษตรกรรมถือเป็นอาชีพหลักของเมียนมาร์ ซึ่งมีการปลูกข้าวเจ้า ผัก และพืชเมืองร้อนหลายชนิด นอกจากนี้ยังมีการขุดแร่และน้ำมัน รวมทั้งมีเหมืองดีบุกอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนภาคอุตสาหกรรมนั้นอยู่ในขั้นกำลังพัฒนา โดยมีอุตสาหกรรมต่อเรือเดินสมุทรอยู่บริเวณเมืองย่างกุ้ง มะริด ทวาย
ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ ก๊าซธรรมชาติ ป่าไม้ อัญมณี แร่ธาตุ และน้ำมัน
สกุลเงิน คือ จ๊าต (Kyat) ตัวย่อ MMK
อัตราแลกเปลี่ยนโดยประมาณ 24 จ๊าต = 1 บาท

ประชากร
ที่มา : http://www.prb.org/pdf14/2014-world-population-data-sheet_eng.pdf
ภาษาประจำชาติ
ภาษาราชการ คือ ภาษาพม่าการทักทาย ทักทายกันด้วยการจับมือหรือโค้งศีรษะให้กันเล็กน้อย ส่วนการไหว้ชาวพม่านิยมไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บุพการี และครูอาจารย์เท่านั้น
| คำศัพท์ | ภาษาเมียนมาร์ | คำแปล |
| Hello | มิงกะลาบา | สวัสดี |
| Goodbye | ตาตา | ลาก่อน |
| Goodnight | กองตอ ยะปา | ราตรีสวัสดิ์ |
| How are you? | เหน่เกาลา | สบายดีไหม |
| I'm fine | กองบ่าแด | สบายดี |
| Thank you | เจซู ตินบ่าแด | ขอบคุณ |
| What is your name? | ขัมมยา นาแม แบโล ข่อแล | คุณชื่ออะไร |
| My name is... | จวนนุก นาแมกะ...ปา | ฉันชื่อ |
| Nice to meet you | ขัมมยาแน่ะ ติยะดา วันตาปาแด | ยินดีที่ได้รู้จัก |
| See you again | น็อกหมะ ทัตเตวะแม | แล้วพบกันใหม่ |
| I'm sorry | วันแนปาแด | ฉันเสียใจ |
| I don't understand | นามะแลบู | ฉันไม่เข้าใจ |
| Please repeat that | เจซูปยุเยว้ น็อกทัต ตะข่า เปียนปยอโล่ะ ยะมะลา | ช่วยพูดอีกครั้งได้ไหม |
| Please speak more slowly | เจซูปยุเยว้ พเยพเย ปยอปา | ช่วยพูดช้า ๆ หน่อย |
| I need to go to... | จวนนุก (หง่า) ตวาโบ่ะ โลแด | ฉันต้องการไป |
| Do you know where this is? | คัมมยา ดีเหน่ยาโก ติลา | คุณรู้จักที่นี่ไหม |
| How much is fare per person? | กะคะกะ ตะยอกโก แบ่ลอกแล | ค่าโดยสารคนละเท่าไร |
| I'm sick | จวนนุก (หงา) เนมะกองบู | ฉันไม่สบาย |
| Do you have this medicine? | ดีเศ ชยิลา | คุณมียาตัวนี้ไหม |
| Are any rooms available? | อะคันล๊วด ชยิลา | มีห้องว่างไหม |
| Do you have free Wi-Fi? | อะคะแมะ โตงโล่ ยะแต๊ะ ไวไฟ ชยิลา | มีบริการอินเทอร์เน็ตฟรีไหม |
| I lost my group | จวนนุก อะผแว้ ปย้อกเนแด | ฉันหลงกับกรุ๊ปทัวร์ |
| Can you contact my guide please? | จวนนุก แอ๊ะลันยวนโก แศ็ตตแว่เปโล่ ยะมะลา | คุณช่วยโทร.บอกมัคคุเทศก์ของฉันให้หน่อยได้ไหม |
| map | มเยโบง | แผนที่ |
| go straight | แต๊ะแต๊ะตวา | ตรงไป |
| turn left | แบ่แบ๊ตก้วย | เลี้ยวซ้าย |
| turn right | ยาแบ๊ตก้วย | เลี้ยวขวา |
| front | อะชเยะแบ๊ต | หน้า |
| back | อะน็อแบ๊ต | หลัง |
| north | มย้อกอะยัต | เหนือ |
| south | ต่องอะยัต | ใต้ |
| east | อะชเยะอะบัต | ตะวันออก |
| west | อะน็อกอะยัต | ตะวันตก |
| embassy | ตั่นโยง | สถานทูต |
| pharmacy | เศไศ | ร้านขายยา |
| temple | โบงจีจอง | วัด |
| museum | ปยะไต้ (กฺ) | พิพิธภัณฑ์ |
| monument | อะเทงอะมัต | อนุสาวรีย์ |
| waterfall | เยตะขวน | น้ำตก |
| mountain | ต่อง | ภูเขา |
| sea | ปินแลกันเฉ่ | ทะเล |
| danger! | อันตแย ชยิแด | อันตราย |
| don't touct | มะทิยะ | ห้ามจับ |
| don't take a photo | คัตโปง มะไย้ (กฺ) ยะ | ห้ามถ่ายรูป |
| no entry | มะวินยะ | ห้ามเข้า |
| ตัวเลข | ภาษาเมียนมาร์ |
| 0 | โตงยะ |
| 1 | คิต |
| 2 | หนิต |
| 3 | โตง |
| 4 | เล |
| 5 | งา |
| 6 | ฉ็อก |
| 7 | คุนนิต |
| 8 | ชยิต |
| 9 | โก |
| 10 | ตะแศ |
| 100 | ตะหย่า |
| 500 | งาหย่า |
| 1,000 | ตะถ่อง |
| 10,000 | ตะตอง |
| 100,000 | ตะเตง |
| 1,000,000 | ตะตัน |
ชุดประจำชาติ
หญิง สวมเสื้อข้างในเป็นคอกลม เอวสั้น โดยมีเสื้อนอกแขนกระบอกยาว ซึ่งนิยมใช้ผ้าเนื้อบางลายลูกไม้สีสดเข้ากับสีของ “ลองยี” หรือโสร่งที่ยาวจรดข้อเท้าที่ต้องเหน็บชายผ้าไว้ที่เอวให้แน่นโดยไม่ใช้เข็มขัด อาจมีผ้าบางคล้องใหล่และสวมรองเท้าแตะ
ชาย สวมเสื้อคอกลม แขนสั้น ติดกระดุมป้ายมาด้านข้างแบบจีนที่เรียกว่า “กุยตั๋ง” หรืออาจจะใส่เสื้อตัวยาวถึงสะโพก ติดกระดุมตรงกลางที่เรียกว่า “กุ่ยเฮง” นุ่งโสร่งลองยี และมีผ้าแพรสีขาวหรือสีชมพูโพกศีรษะ และสวมรองเท้าแตะ


ที่มาภาพ : http://www.aseanthai.net/asean-knowledge-detail.php?id=47
สัตว์ประจำชาติ

ศาสนา
ศาสนาพุทธศิลปะ (Art Show)

เป็นการแสดงหุ่นที่มีสายชักในการควบคุมหุ่นให้แสดงท่าทางต่าง ๆ การแสดงหุ่นสายของพม่านี้มีมาตั้งแต่สมัยโบราณราว 500-600 ปีก่อน ถือว่าเป็นศิลปะ
พื้นบ้านที่สำคัญและเป็นนาฏกรรมชั้นสูงของประเทศ ซึ่งจะขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการแสดงและลักษณะบริบทของการแสดงแต่ละครั้ง หุ่นหนึ่งตัวจะมีสายชักมากถึง 20-30 สายใช้ในการควบคุมหุ่น การสร้างหุ่นสายจะมีวิธีการสร้างแบบเฉพาะตัว แต่ละตัวมีการสร้างให้สามารถควบคุมได้อ่อนช้อยเหมือนกับลักษณะของมนุษย์มาก ที่สุด สามารถเคลื่อนไหวได้แทบทุกส่วนทั้ง แขน ขา มือ เท้า ปาก ศีรษะและดวงตา จะมีการตกแต่งอวัยวะส่วนต่าง ๆ โดยใช้สีวาดและสวมใส่เสื้อผ้าพร้อมกับเครื่องประดับ ส่วนการควบคุมหุ่นเพื่อให้ชักได้อย่างเป็นธรรมชาติต้องอาศัยการฝึกฝน ประสบการณ์และความชำนาญเป็นอย่างมาก เพื่อให้การแสดงหุ่นนั้นสมจริงมากที่สุด เรื่องราวในการแสดงจึงเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า การตรัสรู้ วรรณคดีของพม่า นิทานพื้นบ้านโบราณ เรื่องราวที่แฝงคติสอนใจ และเรื่องราวที่แต่งขึ้นใหม่
ที่มาภาพ : http://en.wikipedia.org/wiki/Yoke_th%C3%A9#mediaviewer/File:Burmese_puppetry.jpg
ฟ้อนเทียน (Oil Lamp Dance)

การฟ้อนเทียนเป็นศิลปะการแสดงแบบฟ้อนรำดั้งเดิมของประเทศพม่า มีการใช้ดวงประทีปประกอบการแสดงเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า การทำดวงประทีป จะใช้
ไส้ตะเกียงแช่น้ำมัน มีถ้วยดินเผารองไว้แล้วทำการจุด ซึ่งไฟจากดวงประทีปนับว่าเป็นจุดเด่นในงาน แต่ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนมาใช้เทียนไขในการแสดงแทน
ใช้ด้วยกันทั้งหมด 2 เล่ม ถือไว้ในมือซ้ายและขวาประกอบการฟ้อนรำโดยไม่ให้เทียนดับ การแสดงจะจัดขึ้นในสถานที่กลางแจ้งของช่วงกลางคืน
ที่มาภาพ : http://www.toasean.com/ศิลปวัฒนธรรมพม่า
การรำพื้นบ้านในเทศกาลสงกรานต์หรือ ตะจ่าน (Thingyan) ในภาษาพม่า




การรำพื้นบ้านในเทศกาลสงกรานต์ของพม่า กำหนดให้มีช่วงกลางเดือนเมษายน และเทศกาลนี้จะมีระยะเวลา 4-5 วัน ซึ่งจะคล้ายกับเทศกาลสงกรานต์ของไทย ทั้งนี้ ผู้รำจะต้งเป็นผู้หญิงเท่านั้น
ที่มาภาพ : ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. (2557). รายงานผล ASEAN Day@SUT Library. นครราชสีมา: ศูนย์.
ยามะซัตด่อ (Yama Zatdaw)
ยามะซัตด่อเป็นรามายณะหรือรามเกียรติ์ฉบับพม่า บางส่วนได้รับอิทธิพลมาจากรามายณะของไทย แต่ชื่อตัวละครบางตัวแตกต่างกัน เช่น พระราม ฉบับพม่าเรียกว่า Yama ส่วนนางสีดา ฉบับพม่าเรียกว่า Me Thida
ที่มาภาพ : https://www.gotoknow.org/posts/306324
