มาเลเซีย - ข้อมูลทั่วไป

อาณาเขต

         มาเลเซีย (Malaysia) มีพื้นที่แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ มาเลเซียตะวันตกและมาเลเซียตะวันออก โดยมีทะเลจีนใต้กั้นตรงกลาง มาเลเซียตะวันตกตั้งอยู่
บนคาบสมุทรมาเลเซียหรือคาบสมุทรมลายู (Peninsular Malaysia) ทิศเหนือติดกับไทย ทิศใต้ติดกับช่องแคบยะโฮร์ ที่กั้นระหว่างมาเลเซียกับสิงคโปร์ ทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ และทิศตะวันตกติดกับทะเลอันดามันและช่องแคบมะละกา
         มาเลเซียตะวันตกมีพื้นที่ประมาณ 130,000 ตารางกิโลเมตร มาเลเซียตะวันออกมีพื้นที่ประมาณ 195,000 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่แล้วมีขนาดใหญ่
เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศสมาชิกอาเซียน
         มาเลเซียตะวันออก (East Malaysia) ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ห่างจากมาเลเซียตะวันตกประมาณ 644 กิโลเมตร มีพรมแดนติดกับอินโดนีเซียทางทิศใต้

ที่มาภาพ : http://www.thai-aec.com/


ธงชาติ

ที่มาภาพ : th.wikipedia.org/wiki/ประเทศมาเลเซีย
         ธงชาติมาเลเซีย มีแถบสีแดงสลับสีขาวรวม 14 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่มุมธง ด้านคันธงมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีน้ำเงินกว้าง 8 ใน 14 ส่วนของผืนธงด้านกว้าง และยาวกึ่งหนึ่งของผืนธงด้านยาว ภายในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าดังกล่าว มีเครื่องหมายพระจันทร์เสี้ยว และดาว 14 แฉก ซึ่งสี และสัญลักษณ์ ต่าง ๆ มีความหมาย ดังนี้
           1. แถบริ้วสีแดง และสีขาว ทั้ง 14 ริ้ว หมายถึง สถานะอันเสมอภาคของรัฐสมาชิกทั้ง 13 รัฐ ภายในประเทศมาเลเซีย
           2. ดาว 14 แฉก หมายถึง ความเป็นเอกภาพในหมู่รัฐดังกล่าวทั้งหมด
           3. พระจันทร์เสี้ยว หมายถึง ศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติ
           4. สีเหลืองในพระจันทร์เสี้ยว และดาว 14 แฉก สื่อถึง ผู้เป็นประมุขแห่งสหพันธรัฐสีน้ำเงิน หมายถึง ความสามัคคีของชาวมาเลเซีย

เพลงชาติ

ชื่อเพลง : เนการากู (Negaraku)
แปลว่า “ประเทศของฉัน”
Negaraku, Tanah tumpahnya darahku, Rakyat hidup,
Bersatu dan maju, Rahmat bahagia,
Tuhan Kurniakan, Raja kita, Selamat bertakhta.
Rahmat bahagia, Tuhan kurniakan,
Raja kita, Selamat bertakhta.


ตราแผ่นดิน

ที่มาภาพ : th.wikipedia.org/wiki/ประเทศมาเลเซีย

เมืองหลวง

กัวลาลัมเปอร์ (Kuala Lumpur)

ดอกไม้ประจำชาติ


ดอกบุหงารายา (Buanga Raya)  หรือดอกชบาแดง
ที่มาภาพ : http://ms.wikipedia.org/wiki/Bunga_Raya

ระบบการปกครอง

         การเมืองการปกครองปกครองในระบบประชาธิปไตย โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เรียกว่า สมเด็จพระรามาธิบดี หรือ ยังดี เปอร์กวน อากง (Yang di-
pertuan Agong) ซึ่งเลือกจากเจ้าครองรัฐต่างๆ ผลัดเวียนกันทุก 5 ปี ส่วนระบบรัฐบาล มีทั้งรัฐบาลกลางแห่งสหพันธรัฐและรัฐบาลแห่งรัฐ  ปกครองแบบรัฐสภา ประกอบด้วย 2 สภา คือ สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา โดยมีนายกรัฐมนตรีมีอำนาจสูงสุดของฝ่ายบริหารโดยประมุขของประเทศเป็นผู้แต่งตั้ง แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 รัฐมีผู้ปกครองรัฐของตน และ 3 เขตที่อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลแห่งสหพันธรัฐ

ระบบเศรษฐกิจ สกุลเงิน อัตราแลกเปลี่ยน

         เศรษฐกิจและทรัพยากรที่สำคัญมาเลเซียเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ที่มีเศรษฐกิจก้าวหน้าแห่งหนึ่ง โดยเป็นรองจากสิงคโปร์แหล่งอุตสาหกรรมส่วนใหญ่
อยู่ในมาเลเซียตะวันตก เมืองปีนังเป็นเมืองท่าใหญ่ของประเทศ มีถนนหลวงมาตรฐานสูงเชื่อมโยงเป็นเครือข่ายไปทั่ว ประเทศคู่ค้าที่สำคัญของมาเลเซีย คือ ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา และสิงคโปร์สินค้าส่งออกที่สำคัญ ได้แก่ เครื่องใช้ไฟฟ้าและชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ น้ำมันปาล์ม เคมีภัณฑ์ น้ำมันสำเร็จรูป น้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ เหล็ก ยางพารา และเป็นผู้ส่งออกดีบุกอันดับต้นๆ ของโลก
           สกุลเงิน คือ ริงกิต (Ringgit) ตัวย่อ MYR
           อัตราแลกเปลี่ยนโดยประมาณ 1 ริงกิต = 10 บาท
   

ประชากร

        ประชากรในมาเลเซียมีหลากหลายเชื้อชาติโดยส่วนใหญ่ของประเทศคือ ชนเชื้อสายมาเลย์ รองลงมาคือ จีน และอินเดีย นอกจากนั้นคือชนพื้นเมือง ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งถือเป็นศาสนาประจำชาติ รองลงมาคือศาสนาพุทธนิกายมหายาน นอกจากนี้คือ ศาสนาฮินดู และคริสต์ และศาสนาอื่น ๆ 
         จำนวนประชากรประมาณ 30.1 ล้านคน (พ.ศ. 2557) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนเสื้อสายมาเลย์

ที่มา : http://www.prb.org/pdf14/2014-world-population-data-sheet_eng.pdf

ภาษาประจำชาติ

         ภาษาราชการ คือ ภาษามาเลย์ (BahasaMalaSia) หรือมลายู
         การทักทาย ชาวมาเลย์ทักทายกันด้วยการยื่นมือทั้ง 2 ข้างมาสัมผัสกันเรียกว่า “สลาม” เป็นการทักทายตามหลักของศาสนาอิสลามยกเว้นผู้ชายกับผู้หญิง
ที่ไม่ควรสัมผัสมือกัน


คำศัพท์ทั่วไป (Common expressions)

คำศัพท์ ภาษามาเลย์ คำอ่านภาษามาเลย์ คำแปล
Hello Hello  เฮลโล สวัสดี
Goodbye Selamat tinggal เซอลามัต ติงกาล อยู่ดีๆ
Goodnight Selamat malam เซอลามัต มาลาม ราตรีสวัสดิ์
How are you? Apa Khabar? อะปา คาบาร สบายดีไหม
I'm fine  Saya sihat ซายา ซีฮั่ต สบายดี
Thank you  Terima kasih เตอรีมา กาซิห์ ขอบคุุณ
What is your name? Siapakah nama anda เซียปากะห์ นามา อันดา คุณชื่อะไร
My name is... Nama saya... นามา ซายา... ฉันชื่อ...
Nice to meet you  Selamat berkenalan เซอลามัต เปอรเกอนาลัน ยินดีที่ได้รู้จัก
See you again Jumpa lagi จูมปา ลากี แล้วพบกันใหม่
I'm sorry Mohon Maaf / Minta maaf  ซายา มินตะ มาอัฟ ฉันขอโทษ
I don't understand Saya tidak faham  ซายา ตีดัก ฟาฮัม ฉันไม่เข้าใจ
Please repeat that Sila ulang sekali lagi ซีลา อุลัง เซกาลี ลากี ช่วยพูดอีกครั้งได้ไหม
Please repeat that Kata sekali lagi  กาตา เซกาลี ลากี ช่วยพูดช้า ๆ หน่อย
I need to go to... Saya perlu pergi ke... ซายา ปาร์ลู เปอร์กี เกอ... ฉันต้องการไป...
Do you know where this is? Adakah anda tahu di mana ini? อดากะห์ อันดา ตาฮู ดี มานา อีนี คุณรู้จักที่นี่ไหม
How much is fare per person? Berapa tambangnya setiap orang? เบอราปา ตัมบังงัล เซตียัป โอรัง ค่าโดยสารคนละเท่าไร
I'm sick Saya tidak sihat ซายา ตีดัก ซีฮัต ฉันไม่สบาย
Do you have this medicine? Adakah anda mempunyai ubat ini?  อดากะห์ อันดา เมมปูญาอี อูบัต อีนี คุณมียาตัวนี้ไหม
Are any rooms available? Adakah mana-mana bilik tersedia ?
Ada bilik kosong
 อดากะห์ มานาขมานา บิลิก เตอร์เสเดีย
อดา บิลิก โกซง
มีห้องว่างไหม
Do you have free Wi-Fi? Sini ada WiFi percuma tak?  อดากะห์ อันดา เมมปูญาอี วายขฟาย เปอร์จูมา
ซินิ อดา วายฟาย เปอรชุมาตัก
มีบริการอินเตอร์เน็ตฟรีไหม
I lost my group Saya sesat kumpulan saya  ซายา เซซัต กุมปูลัน ซายา ฉันหลงกับกร๊ปทัวร์
Can you contact my guide please? Bolehkah anda tolong hubungi pemandu pelancongan saya?  บูเละห์กะห์ อันดา โตลง ฮุบุงี เปอมันดุ เปอร์ลันโชงัน ซายา คุณช่วยโทร.บอกมัคคุเทศก์ของฉันให้หน่อยได้ไหม
map peta  เปตา แผนที่
go straight  pergi terus   เปอร์กี เตอรุส ตรงไหน
turn left  belok kiri  เบลอก กีรี เลี้ยวซ้าย
turn right  belok kanan  เบลอก กานัน เลี้ยวขวา
front depan  เดอปัน หน้า
back belakang เปอลากัง หลัง
north utara   อูตารา เหนือ
south  selatan  เซลาตัน ใต้
east timur  ติมูร ตะวันออก
west barat บารัต ตะวันตก
embassy  kedutaan  เกอดูตาอัน สถานทูต
pharmacy farmasi  ฟาร์มาซิ ร้านขายยา
temple  kuil กูอีล / โตกง วัด
museum muzium   มูเญียม พิพิธภัณฑ์
monument tugu  ตูกู อนุสาวรีย์
waterfall air terjun  ไอร์ เตอร์จุน น้ำตก
mountain  gunung  กูนุง ภูเขา
sea laut  ลาอุต ทะเล
danger! bahaya! บาฮายา อันตราย
don't touch Jangan sentuh  จางัน เซนตูห์ ห้ามจับ
don't take a photo Dilarang ambil gambar จางัน เมองัมบิล กัมบาร์ ห้ามถ่ายรูป
no entry dilarang masuk  ดีลารัง มาซุก ห้ามเข้า


ตัวเลข (Number)
ตัวเลข ภาษามาเลย์
0 Sifar
1 Satu
2 Dua
3 Tiga
4 Empat
5 Tima
6 Enam
7 Tujuh
8 Lapan
9 Sembilan
10 Sepuluh
100 Seratus
500 Lima Ratus
1,000 Seribu
10,000 Sepuluh Ribu
100,000 Seratus Ribu
1,000,000 Juta
      

ชุดประจำชาติ

         หญิง สวมเสื้อ “บาราจูกุง” เป็นเสื้อแขนยาวที่มีขนาดตัวยาวถึงเข่า หรือเสื้อ “คะบาย่า” เป็นเสื้อแขนยาวสีสันสดใส และมีลายฉลุดอกไม้ขนาดพอดีตัวปิดถึงสะโพก และนุ่งกับโสร่งที่มีลวดลายเข้ากับเสื้อ บางครั้งมีผ้าคล้องคอ และสวมรองเท้าแตะหรือรองเท้าส้นสูงแบบสากล

ชาย สวมเสื้อแขนยาวแบบคอปิดติดกระดุม และนุ่งกางเกงขายาวสีเดียวกับเสื้อ ที่เรียกว่าชุด       “บาจู มาลายู” ซึ่งมีผ้าคาดทับเอว และสวมหมวกแบบมุสลิมที่เรียกว่า “ซอเกาะ” สวมรองเท้าหนังแบบสากล



ที่มาภาพ : http://hilight.kapook.com/view/73561



สัตว์ประจำชาติ

เสือโคร่งมลายู (Malayan Tiger)
ที่มาภาพ : http://a-z-animals.com/animals/malayan-tiger/

ศาสนา

         ศาสนาอิสลาม

ศิลปะ (Art Show)

การรำซาปิน (Zapin)
         เป็นการแสดงการฟ้อนรำหมู่ ซึ่งเป็นศิลปะพื้นเมืองของชาวมาเลเซีย โดยเป็นการฟ้อนรำที่ได้รับอิทธิพลมาจากดินแดนอาระเบีย โดยมีผู้แสดงเป็นหญิงชาย
จำนวน 6 คู่ เต้นตามจังหวะของกีตาร์แบบอาระเบียน และกลองเล็กสองหน้าที่บรรเลงจากช้าไปเร็ว
          ซาปิน เป็นการแสดงฟ้อนรำหมู่ ซึ่งเป็นศิลปะพื้นเมืองของชาวมาเลเซียโบราณ ตามประวัติเกิดขึ้นก่อนในดินแดนอาระเบีย และต่อมาได้มีคนนำมาเผยแพร่ในมาเลเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ชาวบ้านทางภาคเหนือและตะวันตกของแหลมมลายูนิยมชมชอบการฟ้อนรำแบบนี้มาก การแสดงระบำซาปินมีผู้แสดง 12 คน แบ่งเป็นหญิงชายจำนวนเท่ากันฝ่ายละ 6 จับคู่เต้นกันเป็นกลุ่ม ใช้การยกเท้ายกขาพร้อมกันเป็นจังหวะ เครื่องแต่งกายเป็นแบบเรียบๆ ชายใส่หมวกอิสลามหรือหมวกแขก ใสเสื้อกั๊ก นุ่งโสร่ง หญิงนุ่งกระโปรง เสื้อรัดรูป มีผ้าแพรคลุมศีรษะ เต้นรำตามจังหวะดนตรี ซึ่งบรรเลงจากช้าไปหาเร็ว เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลงในการแสดงระบำซาปินนี้ คือ กีตาร์แบบอาระเบียน หรือชื่อภาษาฝรั่งว่า Gambus กีตาร์ชนิดนี้คล้ายๆ แบนโจ นักดนตรีคนหนึ่งจะถือไว้ระหว่างอก ดีดไปด้วย เต้นสลับเท้าไปด้วย นอกจากกีตาร์แล้ว เครื่องดนตรีอื่นๆ ก็มีใช้ให้จังหวะคือกลองเล็ก 2 หน้า ที่ใช้ตีด้วยฝ่ามือ กลองชนิดนี้มีชื่อเรียกว่า Maruas ให้จังหวะนำกีตาร์
ที่มาภาพ : www.flickr.com